Ο Αλμπέρ Καμύ γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου στο Μοντοβί της Αλγερίας. Ήταν γιος του Λισιέν Καμύ που εργαζόταν ως οιναποθηκάριος σε μια αμπελοκαλλιεργητική επιχείρηση και της Κατρίν Σιντές, ισπανικής καταγωγής, από τη Μινόρκα.

Στις 3 Αυγούστου κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος. Στις 11 Οκτωβρίου ο Λισιέν Καμύ τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη του Μάρνη. Η σχεδόν κωφή και αναλφάβητη Κατρίν μετακόμισε, μαζί με τα δυο της παιδιά, στο Αλγέρι. Έμεινε στο σπίτι της αυταρχικής μητέρας της, στη λαϊκή συνοικία Μπελκούρ στο ανατολικό Αλγέρι. Εργάστηκε ως παραδουλεύτρα για να συντηρήσει την οικογένειά της. Τα παιδικά χρόνια του Καμύ σημαδεύτηκαν από τη φτώχεια και τη στέρηση.

Tον Ιούνιο εισήχθη ως υπότροφος στο Μεγάλο Λύκειο του Αλγερίου, με τη βοήθεια του εξαίρετου δασκάλου του Λουί Ζερμέν, στον οποίον αφιέρωσε την ομιλία που εκφώνησε κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ.

Διάβασε και εντυπωσιάστηκε από τα βιβλία των Ζιντ και Αντρέ Μαλρό χωρίς να μπορεί να φανταστεί ότι μια μέρα θα έμενε στο διαμέρισμα του Ζιντ στο Παρίσι και θα γινόταν προστατευόμενος του Μαλρό.

Εκδηλώθηκε η πρώτη κρίση φυματίωσης από την οποία δεν θεραπεύτηκε ποτέ εντελώς.

Δημοσιεύτηκαν τα πρώτα του δοκίμια στο γαλλικό περιοδικό Cahiers du Sud. Διάβασε το μυθιστόρημα του Αντρέ ντε Ρισό, Η οδύνη. Επηρεάστηκε βαθιά από τον καθηγητή φιλοσοφίας Ζαν Γκρενιέ, φίλου του Μαλρό.

Εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Αλγερίου όπου συνάντησε και πάλι τον Γκρενιέ. Στρατεύτηκε στο αντιφασιστικό κίνημα «Άμστερνταμ-Πλεγιέλ». Έκανε τα προσχέδια του Η καλή και η ανάποδη. Εκδόθηκαν τα Νησιά του Ζαν Γκρενιέ, βιβλίο που θα προλογίσει ο Καμύ το 1959.

Στις 16 Ιουνίου παντρεύτηκε τη Σιμόν Ιέ, στην οποία αφιέρωσε τις Φωνές της φτωχογειτονιάς, νέο προσχέδιο για το βιβλίο Η καλή και η ανάποδη.

Ξεκίνησε να κρατά σημειώσεις που χρησιμοποίησε για τα Σημειωματάρια. Απέκτησε πτυχίο φιλοσοφίας. Προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Ίδρυσε το Théâtre du Travail και, σε συνεργασία με φίλους του, έγραψε το θεατρικό έργο Εξέγερση στις Αστούριες.

Ο δήμαρχος του Αλγερίου απαγόρευσε την παράσταση του έργου Εξέγερση στις Αστούριες και το βιβλίο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Charlot. Τον Μάιο παρουσίασε τη διπλωματική του εργασία «Χριστιανική μεταφυσική και νεοπλατωνισμός. Πλωτίνος και Άγιος Αυγουστίνος». Ταξίδευσε στην Κεντρική Ευρώπη και στο τέλος του ταξιδιού χώρισε με τη Σιμόν Ιέ που δεν θα μπόρεσε να απαλλαγεί ποτέ από τον εθισμό της στα ναρκωτικά. Στα τέλη του χρόνου το Théâtre du Travail ανέβασε τον Βυθό του Μαξίμ Γκόρκι και το Μυστικό του Ραμόν Σεντέρ.

Το Théâtre du Travail ανέβασε τον Προμηθέα δεσμώτη του Αισχύλου και τον Δον Ζουάν του Πούσκιν. Τον Μάιο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Charlot το βιβλίο Η καλή και η ανάποδη, συλλογή ολιγοσέλιδων κειμένων αυτοβιογραφικής έμπνευσης. Ξεκίνησε να γράφει τον Ευτυχισμένο θάνατο, που αρνήθηκε να εκδώσει (θα εκδοθεί μετά τον θάνατό του, το 1971). Ταξίδεψε στην Προβηγκία, στις Άλπεις και στην Ιταλία. Αποχωρεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Τον Οκτώβριο το Théâtre du Travail μετονομάστηκε σε Théâtre de l'Équipe και ανέβασε τη Θελεστίνα του Φερνάντο ντε Ρόχας. Γνώρισε την Κριστιάν Γκαλιντό. Ο αδελφός της Πιερ τον ενέπνευσε στη δημιουργία του κεντρικού ήρωα Μερσό στον Ξένο. Το καλοκαίρι γνώρισε την Ορανέζα Φρανσίν Φορ ενώ τον Δεκέμβριο μέσα από μια θεατρική ομάδα γνώρισε την ηθοποιό Λισέτ Μερέ.

Παρουσιάστηκαν οι παραστάσεις Υπερωκεάνιο Τενάσιτι του Σαρλ Βιλντράκ, Επιστροφή του ασώτου του Αντρέ Ζιντ και μια διασκευή των Αδελφών Καραμαζόφ του Ντοστογιέφσκι, στην οποία ο Καμύ ερμήνευσε τον ρόλο του Ιβάν. Συνεργάστηκε με την εφημερίδα Alger républicain αναλαμβάνοντας τις λογοτεχνικές σελίδες«Le Salon de lecture».

Τον Μάιο κυκλοφόρησαν οι Γάμοι από τον εκδοτικό οίκο Charlot. Δημοσίευσε ρεπορτάζ και άρθρα στην Alger républicain σχετικά με τη φτώχεια και την εξαθλίωση στην Καβυλία. Στις 3 Σεπτεμβρίου κηρύχτηκε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Λόγω της κατάστασης της υγείας του, δεν μπορούσε να καταταγεί στον στρατό. Ολοκλήρωσε την πρώτη γραφή του Καλιγούλα.

Τον Μάρτιο έφυγε για το Παρίσι, όπου εργάστηκε στην εφημερίδα Paris-Soir. Τον Ιούνιο, όταν οι Γερμανοί βρίσκονταν προ των πυλών της πρωτεύουσας, η συντακτική ομάδα μεταφέρθηκε στο Κλερμόν-Φεράν. Τον Μάιο ολοκλήρωσε τον Ξένο. Στις 3 Δεκεμβρίου παντρεύτηκε στη Λυών την Φρανσίν Φορ.

Μετακόμισε στο Οράν, ολοκλήρωσε τον Μύθο του Σίσυφου και ξεκίνησε να γράφει την Παρεξήγηση και την Πανούκλα.

Τον Ιούνιο μετά από τις συστάσεις του Μαλρό, κυκλοφόρησε από τον Gallimard ο Ξένος, το βιβλίο που εγκαινίασε τη συνεργασία του με τον γαλλικό εκδοτικό οίκο. Για λόγους υγείας αναγκάστηκε να μείνει στο Πανελιέ. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε ο Μύθος του Σίσυφου όπου ο Καμύ μιλάει για τον κόσμο, την ιστορία και τη ζωή του. Η κατοχή της «ελεύθερης ζώνης» από τους Γερμανούς, μετά την απόβαση των Συμμάχων στη Βόρεια Αφρική, τον κράτησε μακριά από τη γυναίκα του, η οποία έμεινε στην Αλγερία μέχρι το τέλος του Πολέμου.

Επέστρεψε στο Παρίσι και συμμετείχε στην επιτροπή ανάγνωσης των εκδόσεων Gallimard ενώ έμεινε στο ξενοδοχείο «Μερκίρ». Συνάντησε τον Μαρλό, τον Σαρτρ και την Μποβουάρ, τον Μπατάιγ, τον Πικάσο. Σε μια παρουσίαση ενός θεατρικού έργου του Πικάσο γνώρισε την ηθοποιό Μαρία Καζαρές. Μετά τη συνάντησή του με τον Κλοντ Μπουρντέ, υπεύθυνο της Εθνικής Επιτροπής Αντίστασης, άρχισε να αρθρογραφεί στην παράνομη εφημερίδα Combat. Εκεί έγραψε μια σειρά από άρθρα με τίτλο Γράμματα σε ένα Γερμανό φίλο.

Κυκλοφόρησαν τον Μάιο σε έναν τόμο η Παρεξήγηση και ο Καλιγούλας. Τον Ιούνιο ανέβηκε η Παρεξήγηση στο Théâtre des Mathurins. Μετά την απελευθέρωση του Παρισιού στις 25 Αυγούστου ο Καμύ ανέλαβε μαζί με τον Πιά τη διεύθυνση της Combat, η οποία κυκλοφόρησε ελεύθερα.

Πραγματοποίησε δημοσιογραφική αποστολή στην Αλγερία. Μετά την ανακωχή στις 8 Μαΐου ξέσπασαν σοβαρές ταραχές στην Αλγερία, στην περιοχή της Κωνσταντίνης, για τις οποίες θα γράψει σειρά άρθρων στην Combat. Τον Σεπτέμβριο γεννήθηκαν τα δίδυμα παιδιά του, η Κατρίν και ο Ζαν. Η παράσταση Καλιγούλας ανέβηκε στο Théâtre Hébertot με ευνοϊκή υποδοχή από κοινό και κριτική.

Τον Μάρτιο πραγματοποίησε ταξίδι στη Νέα Υόρκη μετά από πρόσκληση της Μπλανς Κνοπφ, συζύγου του Αμερικανού εκδότη του. Έδωσε διάλεξη στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Γνώρισε τη δημοσιογράφο Πατρίτσια Μπλέικ που έγραφε στους New York Times. Ξεκίνησε η φιλία του με τον ποιητή Ρενέ Σαρ.

Τον Ιούνιο παραιτήθηκε από τη διεύθυνση της Combat. Κυκλοφόρησε η Πανούκλα γνωρίζοντας αμέσως τεράστια επιτυχία. Ξεκίνησε να γράφει τα θεατρικά έργα Οι δίκαιοι και Κατάσταση πολιορκίας.

Η Κατάσταση πολιορκίας παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο στο Théâtre Marigny. Τον Δεκέμβριο επέστρεψε στο Αλγέρι.

Τον Φεβρουάριο ολοκλήρωσε την πρώτη εκδοχή του έργου Οι δίκαιοι, την οποία επεξεργάστηκε εκ νέου τον Μάιο και τον Ιούνιο. Ταξίδεψε στη Νότιο Αμερική απ’ όπου επέστρεψε βαριά άρρωστος. Ο σκηνοθέτης Πολ Ετλί ανέλαβε τις πρόβες των Δικαίων, που παρουσιάστηκαν στο Théâtre Hébertot.

Κυκλοφόρησαν οι Δίκαιοι. Τον Ιούνιο δημοσιεύτηκαν οι Επικαιρότητες Ι με άρθρα του από το 1944 έως το 1948.

Έκανε έκκληση στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας για απονομή χάρης στους καταδικασμένους σε θάνατο Έλληνες πολιτικούς κρατούμενους. Δημοσιεύτηκαν αποσπάσματα από τον Επαναστατημένο άνθρωπο που πυροδότησαν μία έντονη διαμάχη με τον Αντρέ Μπρετόν. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε ο Επαναστατημένος άνθρωπος.

Τον Μάιο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Les Temps modernes, το οποίο διευθύνει ο Ζαν-Πολ Σαρτρ, κριτική του Φρανσίς Ζανσόν για τον Επαναστατημένο άνθρωπο, την οποία ο Καμύ θεωρεί υβριστική. Το περιοδικό δημοσίευσε την απάντηση του Καμύ και επέρχεται η οριστική ρήξη με τον Σαρτρ. Ταξιδεύει στην Αλγερία και την Ιταλία όπου προετοιμάζει τα διηγήματα του βιβλίου Η εξορία και το βασίλειο.

Τον Ιούνιο παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ της Ανγκέρ οι διασκευές του στα έργα Η λατρεία του Σταυρού του Πέδρο Καλντερόν και Πνεύματα του Πιερ ντε Λαριβέ. Αντέδρασε άμεσα στις εργατικές εξεγέρσεις του Ανατολικού Βερολίνου. Τον Οκτώβριο δημοσιεύτηκαν οι Επικαιρότητες ΙΙ με τα άρθρα του από το 1948 μέχρι το 1953. Ξεκίνησε να γράφει τον Πρώτο άνθρωπο και μια θεατρική διασκευή των Δαιμονισμένων του Ντοστογιέφσκι.

Κυκλοφόρησε το δοκίμιο Καλοκαίρι. Επέστρεψε στο Παρίσι και συνεργάστηκε με την εφημερίδα L’ Express. Την άνοιξη, η κατάσταση της Φρανσίν Καμύ, που υπέφερε για μήνες από κατάθλιψη, επιδεινώθηκε. Την πρώτη Νοεμβρίου ξέσπασε ο πόλεμος της Αλγερίας.

Στα τέλη Απριλίου ήρθε για πρώτη φορά στην Αθήνα ως προσκεκλημένος του Γαλλικού Ινστιτούτου για μία διάλεξη στην Αθήνα σχετικά με την αρχαία τραγωδία. Στις 14 Μαΐου έκανε έκκληση στην L’ Express για βοήθεια προς τους σεισμοπαθείς του Βόλου.

Στις 22 Ιανουαρίου απεύθυνε έκκληση για πολιτική εκεχειρία στο Αλγέρι. Τον Μάιο κυκλοφόρησε η Πτώση. Τον Σεπτέμβριο παρουσιάστηκε στο Théâtre des Mathurins η διασκευή του στο Ρέκβιεμ για μια μοναχή του Φώκνερ.

Στις 16 Οκτωβρίου του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στην ομιλία του στην τελετή της απονομής του Νόμπελ στις 10 Δεκεμβρίου ανέφερε: «[…] Μου μένει λοιπόν να σας ευχαριστήσω απ’ το βάθος της καρδιάς και να σας δώσω δημόσια, ως προσωπική μαρτυρία ευγνωμοσύνης, την ίδια και παλιά υπόσχεση πίστης που κάθε αληθινός καλλιτέχνης, κάθε μέρα, επαναλαμβάνει στον εαυτό του μέσα στη σιωπή». Στις 12 Δεκεμβρίου ο Καμύ συνάντησε φοιτητές του Πανεπιστημίου της Ουψάλα σε μια διάλεξη με θέμα «Ο καλλιτέχνης και η εποχή του» λέγοντας πως «Κάθε γενιά, αναμφισβήτητα, θεωρεί τον εαυτό της προορισμένο να ξαναφτιάξει τον κόσμο. Η δική μου γνωρίζω πως δεν θα τον ξαναφτιάξει. Η αποστολή της, όμως, είναι δυσκολότερη· να εμποδίσει τον κόσμο να καταστραφεί».

Τον Μάρτιο επανεκδόθηκε Η καλή και η ανάποδη με πρόλογο του συγγραφέα. Τον Μάιο ξέσπασαν διαδηλώσεις στο Αλγέρι, που οδήγησαν στην επάνοδο του στρατηγού Ντε Γκολ στην εξουσία. Τον Ιούνιο κυκλοφόρησαν οι Επικαιρότητες ΙΙΙ. Αλγερινά χρονικά με άρθρα του από το 1939 μέχρι το 1958 και το πλήρες κείμενο της «Έκκλησης για μια εμφύλια ανακωχή». Tον Σεπτέμβριο αγόρασε σπίτι στο Λουρμαρέν της Προβηγκίας.

Τον Ιανουάριο παρουσιάστηκε στο Théâtre Αntoine η διασκευή των Δαιμονισμένων του Ντοστογιέφσκι. Στη διάρκεια του έτους, πέρασε μεγάλα διαστήματα στο Λουρμαρέν και ξεκίνησε να γράφει το βιβλίο Πρώτος άνθρωπος (εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1994).

Στις 4 Ιανουαρίου κοντά στο Μοντρό, το Φασέλ-Βεγκά, που οδηγούσε ο Μισέλ Γκαλιμάρ, παρέκκλινε της πορείας του και καρφώθηκε σε έναν πλάτανο. Στο αυτοκίνητο επέβαιναν η οικογένεια του Γκαλιμάρ και ο Αλμπέρ Καμύ. Ο Καμύ σκοτώθηκε επιτόπου. Πέντε μέρες αργότερα, ο Μισέλ Γκαλιμάρ πέθανε στο νοσοκομείο. Στο πορτμπαγκάζ, βρέθηκε η τσάντα του Καμύ με το ημιτελές χειρόγραφο του Πρώτου ανθρώπου. Ο Καμύ έλεγε συχνά στους φίλους του πως δεν υπάρχει τίποτα πιο σκανδαλώδες από το θάνατο ενός μικρού παιδιού και τίποτα πιο παράλογο από το θάνατο σε τροχαίο ατύχημα.

Κυκλοφόρησε το βιβλίο Η καλή και η ανάποδη σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Η πανούκλα σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησε το δοκίμιο Σκέψεις για την τρομοκρατία σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν και επιμέλεια της Ζακλίν Λεβί-Βαλανσί.

Κυκλοφόρησε το αφήγημα Η πτώση σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Ο ξένος και η συλλογή διηγημάτων Η εξορία και το βασίλειο σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Kυκλοφόρησε το βιβλίο Ο μύθος του Σισύφου (Δοκίμιο για το παράλογο) σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησε σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλένη συλλογή Οι γάμοι με τέσσερα κείμενα που γράφτηκαν το 1936 και το 1937 και εκδόθηκαν το 1950: Οι γάμοι στην Τιπαζά, Ο άνεμος στην Τζεμιλά, Το καλοκαίρι στο Αλγέρι, Η έρημος.

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Ο ευτυχισμένος θάνατος σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησε το βιβλίο Ο καλλιτέχνης και η εποχή του (Ομιλίες στη Σουηδία) σε επιμέλεια της Αντιγόνης Βλαβιανού.

Kυκλοφόρησε το βιβλίο Ο πρώτος άνθρωπος σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη.

Κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση Ο ξένος σε μετάφραση της Νίκης Καρακίτσου-Dougé και της Μαρίας Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν.

Κυκλοφόρησαν σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη τα Ελευθεριακά Γραπτά (1948-1960) με κείμενα, άρθρα και παρεμβάσεις σε διάφορα έντυπα, τα οποία αποκαλύπτουν την επαναστατική ηθική και το ελευθεριακό πνεύμα του Καμύ.

Κυκλοφόρησε σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη η ανθολογία Τα θεατρικά όπου συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά τα τέσσερα σπουδαία δείγματα της πρωτότυπης δραματουργικής τέχνης του συγγραφέα: Καλιγούλας, Η παρεξήγηση, Οι δίκαιοι, Κατάσταση πολιορκίας.