«Ψέμα και μάγια» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Ψέμα και μάγια

Μυθιστόρημα

Μετάφραση:
Μαρία Φραγκούλη

Ψέμα και μάγια
  • ISBN: 978-960-03-6680-8
  • Σκληρό εξώφυλλο
  • Υπό έκδοση

Περίληψη

Η πρώτη εμφάνιση του έργου Ψέμα και μάγια (Βραβείο Viareggio, 1948) υπήρξε μια εκπληκτική διάψευση για όσους επέκριναν μια υποτιθεμένη κρίση της τέχνης του μυθιστορήματος. Ενάντια στις σύγχρονες προκαταλήψεις, το βιβλίο παρουσιαζόταν ως πραγματικό μυθιστόρημα, σύμφωνα με τα πρότυπα της μεγάλης παράδοσης που από τον Σταντάλ και τον Τολστόι φθάνει ως τον Προυστ: καθρέφτης μιας ολόκληρης κοινωνίας, όπου οι σχέσεις και οι χαρακτήρες του αληθινού δράματος αναγνωρίζονται σε όλον τους τον οίκτο. Στον κύκλο κάθε γενιάς και κάθε πεπρωμένου αντιστοιχούν άλλες απεριόριστες διαστάσεις, οι οποίες μιμούνται την κίνηση της ίδιας της πραγματικότητας. Το Ψέμα και μάγια χρησιμοποιεί ένα επινοημένο και φανταστικό λεξιλόγιο, όπου η πρόφαση του υπαινιγμού και του παιχνιδιού δεν είναι παρά ένα είδος συστολής για να υπερασπιστεί τον βαθιά μύχιο χαρακτήρα μιας μοναδικής εξομολόγησης. Ένα βαθιά νεωτερικό έργο, το μυθιστόρημα που γράφτηκε αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και στάθηκε η αφετηρία της μακράς λογοτεχνικής πορείας τής Έλσα Μοράντε.

 

« […] Το Ψέμα και μάγια, που φαίνεται να ξεκινάει από ένα φανταστικό παιχνίδι άκρως εκλεπτυσμένο και επιτηδευμένο, είναι στ’ αλήθεια ένα μυθιστόρημα γεμάτο από ζωντανά ανθρώπινα πλάσματα και –μολονότι δίχως να φανερώνει στόχους κοινωνικής πολεμικής, διαπερνάται υπερβολικά, ολοκληρωτικά, απεγνωσμένα από την οδυνηρή συνθήκη μιας ανθρωπότητας χωρισμένης σε τάξεις– δεν ξεχνάει ούτε στιγμή την κατάσταση της κοινωνίας όπου κινείται. Να προσθέσουμε ότι, αν και φυλάγεται καλά από το να παρασυρθεί στο τοπιογραφικό και στο γραφικό, η Μοράντε αποκαλύπτει μια Σικελία ασβεστώδη, μπαρόκ και μελαγχολική, τόσο διαυγή στη φυσιογνωμία και (πράγμα ακόμη δυσκολότερο, μετά από τόσα πολλά και έξοχα προηγούμενα παραδείγματα) τόσο υπερβολικά καινούργια».

Ίταλο Καλβίνο (Κριτική στην εφημερίδα L’Unità, 1948)

 

«[…] Το 1948, νομίζω τον χειμώνα, έλαβα ένα γράμμα από την Έλσα Μοράντε. Μου έλεγε ότι είχε μόλις τελειώσει ένα μυθιστόρημα και με ρωτούσε αν μπορούσε να μου το στείλει. Τότε έμενα στο Τορίνο και εργαζόμουν στον εκδοτικό οίκο Einaudi. […] Διάβασα το Ψέμα και μάγια χωρίς ανάσα και το λάτρεψα υπερβολικά…»

Ναταλία Γκίνζμπουργκ

 

«[…] η Μοράντε, μία από τις πιο σημαντικές και μυστηριώδεις συγγραφείς του εικοστού αιώνα, ικανή να σαγηνεύσει με το πρώτο της μυθιστόρημα, Ψέμα και μάγια (1948), τον διασημότερο κριτικό της Ευρώπης εκείνης της εποχής, Γκέοργκ Λούκατς, καθώς και τον πρώτο στην Ιταλία, Τζάκομο Ντεμπενεντέττι. Έχει δίκιο ο Τσέζαρε Γκάρμπολι να τη χαρακτηρίζει ως μια συγγραφέα που “κυριολεκτικά, δεν ξέρουμε από πού έρχεται”». 

Μάσιμο Ονόφρι

Βιογραφικά στοιχεία

Έλσα Μοράντε

Η Έλσα Μοράντε υπήρξε μία από τις κορυφαίες πεζογράφους διεθνώς κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Από πολλούς θεωρείται, εν γένει, η πιο σπουδαία γυναίκα συγγραφέας που έχει αναδείξει η Ιταλία. Γεννήθηκε στη Ρώμη το 1912 και πέθανε στην ίδια πόλη το 1985. Για είκοσι χρόνια, από το 1941 έως το 1961, ήταν παντρεμένη με τον ομότεχνό της Αλμπέρτο Μοράβια. Στα γράμματα εμφανίστηκε με έναν τόμο ιστοριών υπό τον τίτλο Το κρυφό παιχνίδι (Il gioco segreto). Το πρώτο της μεγάλο μυθιστόρημα Ψέμα και μάγια (Menzogna e sortilegio) κυκλοφόρησε το 1948 και απέσπασε το σημαντικό Βραβείο Viareggio. Το 1957 ακολούθησε το δεύτερο μυθιστόρημά της, Το νησί του Αρτούρο (L'isola di Arturo), που τιμήθηκε με το περίβλεπτο Βραβείο Strega. Η Ιστορία, το πλέον γνωστό και εμβληματικό της έργο, εκδόθηκε το 1974. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη έχουν κυκλοφορήσει επίσης το τελευταίο της βιβλίο Αραθέλι (Aracoeli, 1982) και η συλλογή νεανικών διηγημάτων Αμαρτίες.




Βιβλιογραφία