«Γάτα και ποντίκι» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Γάτα και ποντίκι

Μυθιστόρημα

Μετάφραση:
Έμη Βαϊκούση

Σύνθεση εξωφύλλου: Αντώνης Αγγελάκης

Γάτα και ποντίκι
  • ISBN: 978-960-03-5497-3
  • σελ. 152
  • 2 Ιουλίου 2012
  • € 10,60

Περίληψη

Ο Γιόζεφ Μάλκε είναι ορφανός από πατέρα και μοναχοπαίδι. Ζει με την υπερπροστατευτική μαμά του και την αδερφή της, που τον στέλνουν σχολείο με καθυστέρηση ενός χρόνου∙ είναι φιλάσθενος, πιστεύουν, γι’ αυτό και ζητούν να πάρει απαλλαγή απ’ το μάθημα της γυμναστικής. Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, ο Μάλκε έχει κι ένα παράξενο σωματικό κουσούρι: ένα τεράστιο μήλο του Αδάμ, ένα «ποντίκι» στο λαιμό του, που του δημιουργεί σοβαρά αισθήματα μειονεξίας. Ο Μάλκε αποδύεται σ’ έναν αδυσώπητο αγώνα με τον εαυτό του∙ θέλει να γίνει ήρωας, να τον θαυμάζουν, να τον σέβονται. Ωστόσο, όλες οι προσπάθειές του, είτε να κρύψει το σωματικό του ελάττωμα ή να το υπεραναπληρώσει με τους εκκεντρικούς άθλους του, τελικά αποτυχαίνουν. Κι ακόμα χειρότερα: τον παρασύρουν σε μια επιθετική και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Στο τέλος της ιστορίας τα ίχνη του νεαρού χάνονται: Η κοινωνία-γάτα κατάφερε τελικά να τον ξεσκίσει.

Το δημοφιλέστερο μετά το Ταμπούρλο μυθιστόρημα του νομπελίστα συγγραφέα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γκύντερ Γκρας

Ο Γκύντερ Γκρας γεννήθηκε το 1927 στην ελεύθερη πόλη του Ντάντσιχ, το σημερινό Γκντανσκ της Πολωνίας, από πατέρα Γερμανό και μητέρα Πολωνέζα. Για να ξεφύγει από τα ασφυκτικά πλαίσια της «καθολικής μικροαστικής οικογένειάς του», όπως έχει πει ο ίδιος, προσελήφθη στα 15 του χρόνια στην Κρατική Υπηρεσία Εργασίας και δύο χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 1944, κατατάχθηκε στα διαβόητα Waffen SS, όπως εξομολογήθηκε στο βιβλίο του Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι. Μετά τον πόλεμο έκανε διάφορες δουλειές, από ανθρακωρύχος έως λιθοξόος. Φοίτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντύσελντορφ και στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Βερολίνου, όπου σπούδασε γλυπτική και γραφιστική, και έζησε λίγα χρόνια στο Παρίσι ερχόμενος σε επαφή με λογοτεχνικούς κύκλους. Στη συνέχεια ο Γκρας δραστηριοποιήθηκε στο πλαίσιο της «Ομάδας 47» –μαζί με τους Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ, Μάρτιν Βάλζερ, Ζίγκφριντ Λεντς, Ίνγκεμπορ Μπάχμαν, κ.ά.– μια ομάδα διανοούμενων, που κοινό χαρακτηριστικό τους ήταν το πρόβλημα της συλλογικής συνείδησης στη μεταναζιστική Γερμανία. Απέκτησε παγκόσμια φήμη με την Τριλογία του Ντάντσιχ: Το τενεκεδένιο ταμπούρλο (1959), το οποίο και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Φόλκερ Σλέντορφ είκοσι χρόνια αργότερα, Γάτα και ποντίκι (1961), Σκυλίσια χρόνια (1963). Ακολούθησαν μεταξύ άλλων Ο Μπουτ, το ψάρι (1979), Δυσοίωνα κοάσματα (1992), Ένα ευρύ πεδίο (1995), Ο αιώνας μου (1999), Σαν τον κάβουρα (2002) και φυσικά η αυτοβιογραφία του Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι (2006). Σε όλη την πορεία του παρέμεινε –και παραμένει– έντονα πολιτικοποιημένος, υποστηρίζοντας το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών τη δεκαετία του 1960 (υπήρξε σύμβουλος του Βίλι Μπραντ). Έχει γράψει πύρινα άρθρα στον Τύπο εναντίον της χούντας στην Ελλάδα, των νατοϊκών βομβαρδισμών στη Σερβία, της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, της επιθετικής πολιτικής της κυβέρνησης Νετανιάχου στο Ισραήλ. Έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με το σημαντικότερο γερμανικό βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ (1965) και το Βραβείο του Πρίγκιπα των Αστουριών (1999), που δίνει ο βασιλιάς της Ισπανίας. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.




Βιβλιογραφία