«Σπανιόλικα παπούτσια» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Σπανιόλικα παπούτσια

και άλλες ιστορίες

Σπανιόλικα παπούτσια
  • ISBN: 978-960-03-5132-3
  • σελ. 144
  • 25 Οκτωβρίου 2010
  • Εξαντλήθηκε

Περίληψη

Τα Σπανιόλικα παπούτσια της Άλκης Ζέη, κείμενα με έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο (πολιτικό και υπαρξιακό), συνιστούν μια σειρά αυθεντικών ιστοριών που άνετα θα τις χαρακτήριζε κανείς ως διηγήματα.

Δημιουργοί που έχει κλείσει ο επίγειος κύκλος τους, όπως η Διδώ Σωτηρίου, ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, ο Νίκος Καββαδίας, ο Πέλος Κατσέλης, ο Κάρολος Κουν, η Ελένη Χατζηαργύρη, ο Γιάννης Τσαρούχης και πολλοί άλλοι, στοιχειώνουν τις σελίδες των Σπανιόλικων παπουτσιών ως ήρωες μιας αφηγηματικής τοιχογραφίας.

Με τον ανεπανάληπτο συγγραφικό της τρόπο η Άλκη Ζέη αποτυπώνει σε ολοζώντανες και σπαρταριστές εικόνες την Ελλάδα της Κατοχής και του Εμφυλίου.

Παρά την τραγικότητα των δύο αυτών περιόδων της ελληνικής ιστορίας, η Άλκη Ζέη, χωρίς να τις εξωραΐζει, τις κάνει αξιοθαύμαστες και αξιοθύμητες.

Θ.Θ.Ν.

Βιογραφικά στοιχεία

Άλκη Ζέη

Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο, όπου η Άλκη Ζέη πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Παντρεύτηκε τον θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη Γιώργο Σεβαστίκογλου, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, την Ειρήνη και τον Πέτρο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας, στο Τμήμα Σεναριογραφίας. Από το 1954 έως το 1964 έζησε ως πολιτική πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση. Το 1964 επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα για να ξαναφύγουν πάλι όλοι μαζί με τον ερχομό της Χούντας το 1967. Αυτή τη φορά ο τόπος διαμονής τους είναι η Γαλλία, και συγκεκριμένα το Παρίσι, απ’ όπου επιστρέφουν μετά τη δικτατορία.

Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους ήρωες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε κατοπινά ο ήρωας του κουκλοθέατρου «Μπαρμπα-Μυτούσης», που εμπνεύστριά του ήταν η Ελένη Θεοχάρη-Περάκη. Πρώτο της μυθιστόρημα είναι Tο καπλάνι της βιτρίνας (1963), που το έχει εμπνευστεί από τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο και είναι σχεδόν αυτοβιογραφικό. Ακολουθεί μια σειρά μυθιστορημάτων για παιδιά, και το 1987 κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο για μεγάλους, Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα. Εκτός από μυθιστορήματα έχει γράψει διηγήματα και θεατρικά για παιδιά. Το σύνολο του έργου της έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες, αλλά και η ίδια έχει μεταφράσει πολλά βιβλία από τα ιταλικά, τα γαλλικά και τα ρωσικά.

Το καπλάνι της βιτρίναςΟ μεγάλος περίπατος του Πέτρου και το Κοντά στις ράγιες απέσπασαν το Βραβείο Mildred L. Batchelder για το καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο μεταφρασμένο στα αγγλικά (1968, 1973 και 1979 αντίστοιχα). Το Θέατρο για παιδιά πήρε το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (1992), ενώ το Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της το Βραβείο του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2003), το Βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω (2003) και, στη Γαλλία, το Βραβείο των Βιβλιοφάγων (2005). Το Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα βραβεύτηκε με το ιταλικό Βραβείο Acerbi (2002). Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της.




Βιβλιογραφία

Συνεντεύξεις

Κριτικές