«Η γλώσσα που δεν κόπηκε» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Η γλώσσα που δεν κόπηκε

Αυτοβιογραφία 1905-1921

Μετάφραση:
Αλεξάνδρα Παύλου

Η γλώσσα που δεν κόπηκε
  • ISBN: 960-03-3573-7
  • σελ. 408
  • 15 Οκτωβρίου 2003
  • Εξαντλήθηκε

Περίληψη

O Ελίας Κανέτι διηγείται τα παιδικά του χρόνια στη Βουλγαρία, την Αγγλία, την Αυστρία, την εφηβεία του στην Ελβετία. Η ισπανική καταγωγή της οικογένειας, το πολύγλωσσο περιβάλλον στη μικρή βουλγαρική πόλη Ρουστσούκ, η πατριαρχική δομή της εβραϊκής οικογένειας, οι πρώτες εντυπώσεις από το σχολείο στο Μάντσεστερ την εποχή της ακμής της βρετανικής αυτοκρατορίας, το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου στη Βιέννη, η πολεμική και μεταπολεμική περίοδος στη δημοκρατική Ζυρίχη, η απώλεια του αγαπημένου πατέρα, η λατρεία για τη μητέρα, τα έντονα συναισθήματα στο δρόμο για την εφηβεία αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο μεγαλώνει το παιδί που έμελλε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου. Η γλώσσα που δεν κόπηκε αποτελεί το πρώτο μέρος της αριστουργηματικής αυτοβιογραφικής τριλογίας του Κανέτι και μεταφράζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ελίας Κανέτι

O Eλίας Kανέτι γεννήθηκε το 1905 στο Ρουστσούκ της Βουλγαρίας από Ισπανο-Eβραίους γονείς. Σε ηλικία έξι ετών μετακομίζει με την οικογένειά του στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Σε ηλικία οχτώ ετών, μετά το θάνατο του πατέρα του, πηγαίνουν οικογενειακώς στη Ζυρίχη. Το 1921 η οικογένεια μετακομίζει στη Γερμανία, όπου ο νεαρός Κανέτι θα σπουδάσει χημεία και φιλοσοφία. Το 1931 ολοκληρώνει το μυθιστόρημά του Η τύφλωση. Το 1938, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ' Ράιχ, εγκαταλείπει τη Βιέννη και εγκαθίσταται στην Αγγλία. Το 1960 εκδίδει το περίφημο έργο του Μάζες και εξουσία. Το 1977 εκδίδει τον πρώτο τόμο της αυτοβιογραφίας του με τίτλο Η γλώσσα που δεν κόπηκε. Το 1981 του απονέμεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το 1994 πεθαίνει στη Ζυρίχη. Εκδίδεται μετά θάνατον το τελευταίο του έργο (γράφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90) Πάρτι και αερομαχίες.




Βιβλιογραφία

Βραβεία

  • 1981 ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ