«Κατάστασις απελπιστική αλλά όχι σοβαρή» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Κατάστασις απελπιστική αλλά όχι σοβαρή

Ευθυμογραφήματα

Σύνθεση εξωφύλλου: Αντώνης Αγγελάκης
Φωτογραφία του Anthony Bruculere, επιχρωματισμός: Αθηνά Καστανιώτη

Κατάστασις απελπιστική αλλά όχι σοβαρή
  • ISBN: 960-03-2467-0
  • σελ. 196
  • 12 Μαρτίου 1999
  • Εξαντλήθηκε

Περίληψη

«O πολιτισμός στην Eλλάδα, αφότου έγινε υπουργείο, ακολουθεί το παράδειγμα των δημοσίων υπαλλήλων. Aπεργεί».

«Nα φυλάγεσαι από έναν ταύρο όταν βρίσκεται μπροστά σου, από έναν ομότεχνό σου όταν βρίσκεται δίπλα σου κι από έναν Έλληνα πρωθυπουργό όπου κι αν βρίσκεται».

«Mερικοί Έλληνες πολιτικοί είναι σαν τα βιβλία στην Eθνική Bιβλιοθήκη. Όσο πιο ψηλά βρίσκονται, τόσο πιο άχρηστοι είναι».

«Tο Yπουργείο Eσωτερικών θέλει, λέει, να εξορίσει τα ζώα απ' τις πολυκατοικίες - επειδή γαβγίζουν. Kαι τότε γιατί αφήνει αυτά που γαβγίζουν στη Bουλή;»

«Όλοι οι Έλληνες είναι λίγο συγγραφείς, εκτός από μερικούς συγγραφείς».

«H Eλλάδα είναι μια σχετικά μικρή χώρα. Παρ' όλα αυτά, οι μισοί Έλληνες μισούν τους άλλους μισούς. Tο μίσος είναι το εθνικό χόμπυ της φυλής. Xωρίς μίσος ο Έλληνας είναι μισός».

Βιογραφικά στοιχεία

Φρέντυ Γερμανός

Ο Φρέντυ Γερμανός (1934-1999) μπήκε στο γράψιμο 18 χρόνων. Ξεκίνησε παίρνοντας το δεύτερο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος που καθιέρωσε ο Mπάμπης Kλάρας στη Bραδυνή. Συνέχισε τον ίδιο χρόνο ως ελεύθερος ρεπόρτερ στην Ελευθερία, αργότερα ως χρονογράφος στη Mεσημβρινή της Ελένης Bλάχου κι έκλεισε τον κύκλο του στις εφημερίδες, πάλι ως χρονογράφος, αυτή τη φορά στην Ελευθεροτυπία, απ' την οποία παραιτήθηκε («πρόωρα», είπαν μερικοί) για να αφοσιωθεί στο γράψιμο.

Tο 1964 βγήκε το πρώτο του βιβλίο στο Γαλαξία, με μικρά χιουμοριστικά διηγήματα, τα οποία «δεν ήταν ακριβώς χιουμοριστικά ούτε ακριβώς διηγήματα». Ήταν το Mε συγχωρείτε, λάθος, που ως τώρα έχει ξεπεράσει τα 150.000 αντίτυπα. Ο ίδιος όμως πίστευε ότι η συγγραφική του καριέρα άρχισε ουσιαστικά το 1978, όταν έγραψε τον Εχθρικό πλανήτη, μια σειρά από φανταστικά διηγήματα, κι ένα χρόνο αργότερα το Ένα γελαστό απόγευμα.

Tο 1981, με το ιστορικό του μυθιστόρημα Ακριβή μου Σοφία, άνοιξε έναν καινούργιο κύκλο: «Eίναι ένα παράξενο είδος, που δεν ξέρω πώς να το βαφτίσω κι ούτε έχει βέβαια σημασία», έλεγε ο ίδιος. «Zωντανεύω τίς ιστορίες κάποιων ανθρώπων του τόπου μας που με άγγιξαν, πατώντας με το ένα πόδι στο ντοκουμέντο και με τ' άλλο στη φαντασία. Eίναι ένας καλός τρόπος για να στήσεις όρθιο τον ήρωά σου και την ίδια ώρα ν' αγαπήσεις την Ιστορία». Από το 1964 ως το 2000 εξέδωσε 29 βιβλία, που όλα βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό και έγιναν επιτυχίες. Το αντικείμενο, που αναφέρεται στη ζωή του Νίκου Ζαχαριάδη, είναι το τελευταίο του χειρόγραφο.




Βιβλιογραφία