«Η πρώτη μακροχρόνια ελληνοτουρκική διένεξη» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Η πρώτη μακροχρόνια ελληνοτουρκική διένεξη

Στο εξώφυλλο η Κωνσταντινούπολη σε γκραβούρα του 19ου αιώνα
Μακέτα: Αντώνης Αγγελάκης

Η πρώτη μακροχρόνια ελληνοτουρκική διένεξη
  • ISBN: 960-03-1631-7
  • eudoxus logo Εύδοξος: 58654
  • σελ. 328
  • 7 Μαΐου 1996
  • € 21,20

Περίληψη

Η άποψη για την ένταξη της Τουρκίας στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών διαμορφώθηκε τη δεκαετία 1850-1860 και προνοούσε την παροχή υποστήριξης προς τις ευρωπαΐζουσες πολιτικές δυνάμεις της, για να μπορέσουν να επικρατήσουν σε βάρος των φανατικών συντηρητικών και να οδηγήσουν τη χώρα στον εξευρωπαϊσμό. Ιδιαίτερα μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, στα πλαίσια της πολιτικής του εξευρωπαϊσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πολλές φορές θυσιάστηκαν τα δίκαια των λαών του πολυεθνικού πληθυσμιακού μωσαϊκού των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Έλληνα επιτετραμμένου στην Κωνσταντινούπολη το 1858, ο οποίος επισημαίνει τις απόψεις των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών δυνάμεων που συνέκλιναν ότι «η Τουρκία εις το εξής είναι ανάγκη πάσα να έχη πάντοτε δίκαιον, διότι άλλως το οικοδόμημα της Συνθήκης της 30 Μαρτίου (1856) δεν στηρίζεται».

Η μελέτη της ιστορίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη για την κατανόηση της κατάστασης που επικρατεί σήμερα ανάμεσα στις δύο χώρες. Χρόνιες προκαταλήψεις, διπλωματικές αντιπαραθέσεις συχνά για ασήμαντες αφορμές και δημιουργία προβλημάτων οριοθέτησαν την πορεία των ελληνοτουρκικών διαφορών, που κορυφώθηκαν και επεκτάθηκαν επανειλημμένα σε ένοπλες αναμετρήσεις.

Ένα από τα πρώτα προβλήματα που δημιούργησε για πολλά χρόνια τριβές και αντιπαραθέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα υπήρξε το ζήτημα της εθνικότητας, της αναγνώρισης δηλαδή της ιθαγένειας των Ελλήνων υπηκόων που διαβιούσαν στην Τουρκία.

Βιογραφικά στοιχεία

Γιώργος Γεωργής

Ο Γιώργος Γεωργής είναι ιστορικός και διπλωμάτης. Καθηγητής της Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου. Γεννήθηκε στο Παραλίμνι. Απόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Πτυχιούχος και Διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταδιδακτορικός επισκέπτης ερευνητής στο King’s College του Λονδίνου, με υποτροφία του Ιδρύματος Λεβέντη. 

Δίδαξε για μια δεκαπενταετία ως επίκουρος και αναπληρωτής καθηγητής Ιστορία του Νεότερου Ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Υπηρέτησε για 16 χρόνια ως Μορφωτικός Ακόλουθος στην Αθήνα. Πρώτος Διευθυντής για μια δεκαετία του Σπιτιού της Κύπρου.

Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα με παράλληλη διαπίστευση στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Αλβανία από το 2005 μέχρι το 2010.

Έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας και Εύφημη Μνεία της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει γράψει 16 βιβλία για την ελληνική πολιτική και διπλωματική ιστορία, για την περίοδο της βρετανικής κυριαρχίας στην Κύπρο, για την ιστορία του συνεργατικού κινήματος, για τον Γιώργο Σεφέρη κ.ά. Το βιβλίο του Η συνάντηση Στρατή Τσίρκα – Γιώργου Σεφέρη. Μια φιλία που βράδυνε (Εκδόσεις Καστανιώτη) τιμήθηκε το 2017 με το κυπριακό Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου.

Διετέλεσε μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Κύπρου, των Δ.Σ. του ΡΙΚ, του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου, του Ιδρύματος Πιερίδη και άλλων ιδρυμάτων και επιτροπών. 

Είναι μέλος του Δ.Σ. του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου και του Ιδρύματος Κακογιάννη. Επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.




Βιβλιογραφία