Μεταβίβαση και αντιμεταβίβαση

Μετάφραση:
Κώστας Ζερβός

Μεταβίβαση και αντιμεταβίβαση
  • ISBN: 978-960-03-3736-5
  • eudoxus logo Εύδοξος: 12867222
  • σελ. 288
  • 24 Φεβρουαρίου 2007
  • € 25,56

Περίληψη

Ένα από τα βασικά φαινόμενα που παρουσιάζονται μέσα στην ψυχαναλυτική διεργασία είναι η αντιμεταβίβαση. O ιδιαίτερος δηλαδή ψυχολογικός τρόπος με τον οποίο αποκρίνεται ο ψυχαναλυτής στην παρουσία και στα λεγόμενα του αναλυόμενού του.
Αυτό το φαινόμενο, που αρχικά θεωρήθηκε ως εμπόδιο στην κατανόηση του ψυχισμού του αναλυόμενου, κατέστη σταδιακά ένα καθοριστικό εργαλείο της αναλυτικής σκέψης και βοήθησε στην πρόοδο της ψυχαναλυτικής θεραπείας.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη μετατόπιση της ψυχαναλυτικής σκέψης έπαιξε το έργο δύο μεγάλων θεωρητικών της ψυχανάλυσης: της Πάουλα Χάιμαν στην Αγγλία και του Χάινριχ Ράκερ στην Αργεντινή.

«Επιδεικνύοντας ένα μεγάλο χάρισμα εν-συναίσθησης και αυτοπαρατηρητικότητας, μαζί με μια εξαιρετική ικανότητα κλινικής και θεωρητικής σύλληψης των πλέον περίπλοκων και λεπτών φαινομένων, ο Ράκερ [...] δείχνει σε όλους τη στενή σύνδεση μεταξύ θεωρητικής γνώσης και αναλυτικής πρακτικής».
Contemporary Psychology

Βιογραφικά στοιχεία

Χάινριχ Ράκερ

O Χάινριχ Ράκερ γεννήθηκε το 1910 στην Πολωνία από Eβραίους γονείς. Με την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένειά του διέφυγε στη Βιέννη, όπου ο Ράκερ σπούδασε ψυχολογία και μουσικολογία στη Σχολή Φιλοσοφίας και Γραμμάτων. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για την ψυχανάλυση τον οδήγησε στη συνέχεια στην Ιατρική Σχολή και στην εκπαιδευτική ανάλυση. Η εισβολή των ναζί στη χώρα το 1939 τον ανάγκασε σε μια νέα φυγή. Μετανάστευσε στο Μπουένος Άιρες, όπου συνέχισε την εκπαίδευσή του, και το 1947 έγινε πρόσεδρο μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Αργεντινής. Το 1950 έγινε πλήρες μέλος και ένα μόλις χρόνο μετά έγινε εκπαιδευτής αναλυτής. Έτσι μπόρεσε να πραγματοποιήσει το παλιό του όνειρο και να αφιερωθεί στην έρευνα και τη διδασκαλία της ψυχανάλυσης. Έγραφε επ' αυτού: «Το να μπορείς να αίρεις τα βάσανα των ανθρώπινων όντων και το να συμβάλλεις λίγο στη γνώση τού πώς γίνεται αυτό ήταν ό,τι επιθυμούσα ιδιαίτερα από πολύ παλιά».

Oι βασικότερες συμβολές του αφορούν την ψυχαναλυτική τεχνική και ιδιαίτερα το φαινόμενο της αντιμεταβίβασης. Το γεγονός ότι αυτές οι μελέτες συμπεριλαμβάνονται στα εκπαιδευτικά προγράμματα όλων των ψυχαναλυτικών ινστιτούτων σήμερα επιβεβαιώνει τη σημασία τους. O πρόωρος θάνατός του, το 1961, υπήρξε μεγάλη απώλεια για τη διεθνή ψυχαναλυτική κοινότητα.